پایانه مرزی جدید هوانگ‌گانگ | طراحی Aedas | مرز شنژن و هنگ‌کنگ، چین

هاب نه‌ طبقه هوانگ‌گانگ با سازمان‌دهی عمودی حمل‌ ونقل، کنترل مرزی و فضاهای عمومی، جایگزین گذرگاه قدیمی میان شنژن و هنگ‌ کنگ شده است.

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به پایانه جدید هوانگ‌ گانگ، طراحی‌ شده توسط دفتر معماری Aedas در مرز شنژن و هنگ‌ کنگ، داشته باشیم. این مجموعه نه‌ طبقه که در کنار رودخانه شنژن قرار دارد، در نوامبر ۲۰۲۶ افتتاح شد و با ترکیب خدمات مهاجرتی، شبکه‌های حمل‌ ونقل و ۲۵ هزار مترمربع فضای عمومی، جایگزین بندر مرزی قدیمی هوانگ‌ گانگ شده است؛ گذرگاهی که از سال ۱۹۸۹ میان دو شهر فعالیت می‌کرد.

این ساختمان با ظرفیت مورد انتظار روزانه ۲۰۰ هزار مسافر، برنامه‌های حمل‌ونقل، کنترل مرزی و فضاهای عمومی را در طبقات مختلف سامان می‌دهد. دو طبقه به سالن‌های مهاجرت اختصاص یافته‌اند و طراحی آن‌ها با رویکرد «بدون مانع» انجام شده است. طبقات پایین‌تر نیز به شبکه حمل‌ونقل متصل می‌شوند و دسترسی به چهار خط ریلی و متروی شنژن را فراهم می‌کنند.

حجم پلکانی و لبه‌گرد بنا به مقیاس بزرگ ساختمان و بستر ساحلی آن پاسخ می‌دهد و تداعی‌کننده قلوه‌سنگی است که بر کرانه‌های رودخانه شنژن آرام گرفته است. پوسته ساختمان با تیغه‌های افقی فلزی پوشیده شده که در بخش‌هایی کنار می‌روند و دیوارهای شیشه‌ای وسیع را شکل می‌دهند؛ این بازشوها نور طبیعی را به فضای داخلی هدایت می‌کنند. دو میدان فرورفته در تراز همکف، ارتباط مجموعه با فضای عمومی را تقویت می‌کنند و بام آن به تراسی مجهز به پنل‌های خورشیدی اختصاص یافته است.

در داخل، پله‌برقی‌ها طبقات و برنامه‌های مختلف را به یکدیگر متصل می‌کنند. ستون‌های قوسی، با الهام از گل نماد شهر شنژن، بوگن‌ویلیا، در فضاهای داخلی گسترده بنا قرار گرفته‌اند. روشنایی روز نیز از طریق ۷۳ نورگیر سقفی، بازشوهای نما و سامانه نورپردازی یکپارچه تأمین می‌شود.

Aedas ساخت حجم بنا را با رویکردی مدولار و پیش‌ساخته پیش برده است. طراحی مجموعه، با تفکیک جریان حرکت مسافران و خودروها و حفظ پیوند میان برنامه‌ها، تلاش می‌کند عبور مرزی و دسترسی به حمل‌ونقل عمومی را در سایتی محدود سامان دهد.